Het profiel van Phil Witaker vertelt het verhaal van Zoe, die na het overlijden van haar vader op zoek gaat naar zijn verleden en de ware toedracht van zijn dood. In dit verleden speelt Declan, een vroegere medewerker van haar vader, een rol. Het verhaal speelt zowel in het heden, beschreven vanuit verschillende personen, als in het verleden via flash-backs. Uiteindelijk wordt het geheim onthuld dat Declan en de vader van Zoe deelden.

De hoofdpersoon Zoe komt goed uit de verf, bij Declan, een vroegere medewerker van haar vader vind ik dit minder het geval. De structuur van het boek is vrij ingewikkeld en soms moeilijk toegankelijk. Het verhaal wordt vanuit verschillende personages in verschillende tijdvakken verteld. Hiermee heeft Whitaker het niet gemakkelijk gemaakt voor de lezer.

Het profiel‚ van Phil Whitaker wordt op de omslag aangekondigd als een literaire thriller, zoals je tegenwoordig regelmatig ziet. Wat is overigens een literaire thriller? Whitaker gaat in dit boek over het algemeen mooi, kleurrijk en doordacht om met taal. Daarnaast vertelt hij niet alleen het verhaal, maar er zijn ook verwijzingen naar andere 'grotere' thema's. Zo staan er in dit boek interessante passages over de dochter van Zoe en het moederschap. Misschien zijn dit de literaire kanten van dit boek? Of is het toch de structuur van het boek, het verhaal vertellen vanuit verschillende perspectieven? Dit kan verrassende vormen opleveren, maar in dit geval werd het boek hierdoor soms onnodig ingewikkeld. Tot slot enkele kanttekeningen bij Het profiel. Sommige uitwijdingen waren voor mij niet nodig geweest en ze gaan ten koste van de vaart, zonder diepgang op te leveren. De gretigheid om te blijven lezen die ik ervaar bij topthrillers, had mij deze keer niet te pakken. Ik vond het geen echt spannend boek. Daarnaast was de ontknoping niet echt verrassend. Samengevat vond ik het boek 'best aardig'. Vandaar de twee sterren!