| Verloting - 5 x Het duister van de maan - John Sandford |
Door: Martin Jansen in de Wal
John Sandford is het pseudoniem van de Amerikaanse auteur John Camp (23 februari 1944). Hij werkte voor de krant Miami Herald van 1971 tot 1978 en verhuisde aansluitend naar Minneapolis, waar hij werkte voor Saint Paul Pioneer Press. Hij was een finalist voor de Pulitzer-prijs met een verhaal over de cultuur van de oorspronkelijke bewoners van Noord-Amerika, de indianen. Hij won de Pulitzer-prijs in 1986 met een artikelenreeks over het leven van een moderne boerenfamilie. In 1989 schreef hij zijn eerste fictieromans, de politiethriller Spel op leven en dood (Rules of prey) en Het duivelscontract (The fool’s run). De laatste werd onder zijn eigen naam (John Camp) gepubliceerd, de eerste onder het pseudoniem John Sandford . Nadat gebleken was dat romans die onder pseudoniem waren gepubliceerd meer succesvol waren, werden alle volgende romans onder het pseudoniem John Sandford gepubliceerd.
Bron: Wikipedia
Het valt niet mee om informatie over John Sandford te vinden, althans, andere informatie dan de bovenstaande, die we inmiddels wel kennen.
Ik heb, als vertaler van een dozijn van zijn boeken, weleens contact met hem gezocht via e-mail, maar dan kwam ik terecht bij zijn zoon, die Sandfords website beheert en die zijn vader afschermt voor alle ‘storende elementen’ van buitenaf.
En ach, wat kan ik anders doen dan dat respecteren? Het zou trouwens weinig verschil maken wanneer ik dat niet deed.
Toen ik mijn eerste Sandford vertaalde, Oog om oog in 1996, had ik al acht boeken van deze auteur gelezen, dus een warming-up was niet meer nodig. Ik kende de personages: Lucas en Weather en Del en Sloan, en later kwamen er nog andere bij.
De schrijfstijl van Sandford heeft me altijd aangesproken vanwege de knipoog die erin te vinden is, want enerzijds schrijft hij actiethrillers waarin het er soms knap ruig aan toe gaat, en anderzijds schrijft hij puur amusement met - zoals ik het zelf meestal noem - een hoog oh-gehalte. Op die manier ontstaat er een lichtvoetigheid dankzij welke je niet alleen door het verhaal racet, maar ook regelmatig een glimlach op je gezicht.
John Sandford is een heel productieve auteur, die regelmatig twee boeken per jaar schrijft. Tot nu toe is dit volgens mij nooit ten koste van de kwaliteit gegaan.
En nu, met Lucas Davenport een jaartje ouder en vader, maken we kennis met Virgil Flowers, een agent die is aangenomen voor met name het ‘ruige’ werk. Virgil heeft te lang haar voor een agent en hij kleedt zich vrijwel uitsluitend in spijkerbroek, cowboylaarzen en T-shirts met namen van rockbands erop. Virgil heeft niet alleen een zwak voor vrouwen, ze hebben ook een zwak voor hem, wat voldoende stof voor avonturen oplevert.
‘Het duister van de maan’ is een goed en leuk boek geworden, waar ik met heel veel plezier aan heb gewerkt. Ik vond het bijna jammer dat ik er klaar mee was.
Maar geen nood, want zoals gezegd is John Sandford heel productief: de nieuwe Lucas Davenport ligt hier al op de plank en in de Verenigde Staten is inmiddels een tweede Virgil Flowers verschenen.
Doe mee met de verloting en oordeel zelf. Martin
. 
|
 |
 |
De verloting liep tot en met zaterdag 8 november 2008 en was bestemd voor forumleden van misdaadromans.nl
De winnaars zijn:
J. Stijmans - Turnhout R. Oostrum - Rotterdam M. van Royen - Leiden H. Franken - Raamsdonkveer R. Eikelenboom - Alkmaar
|
|
|
Flaptekst:
Drie jaar geleden werd Virgil Flowers door Lucas Davenport gerekruteerd voor het Bureau Misdaadbestrijding van Minnesota. Davenport beloofde hem dat hij alleen met de ernstigste misdrijven te maken zou krijgen. En inderdaad, sindsdien heeft Virgil alleen maar met zware misdaden te maken gehad. Maar nog nooit met een zaak als deze...
In het stadje Bluestem, waar iedereen elkaar kent, brandt een afgelegen huis tot de grond toe af. Judd, de eigenaar, zit in het huis opgesloten en kan niet ontsnappen. Gaandeweg komt Virgil erachter dat er vele redenen zijn om Judd te haten. Jaren geleden heeft hij een groot aantal boeren tot bankroet gebracht, een enkeling pleegde hierom zelfs zelfmoord. En er doen vele geruchten de ronde, over affaires met getrouwde vrouwen, en over een buitenechtelijke dochter. Waar het volgens Virgil op neerkomt, is dat je hard zult moeten zoeken om iemand te vinden die geen hekel had aan Judd. |
|